مقدمهء محقق حمد و سپاس خدا را مىسزد و صلوات و درود بر بهترين آفريدگان و برجسته‌ترين مخلوقاتش حضرت محمد بن عبد اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و خاندان معصوم وى بويژه حضرت بقية اللّه الاعظم ، روحى و أرواح العالمين لتراب مقدمه الفداء كه حجّت‌هاى خدا بر بندگانند . ستايش گران و ثناگويان قادر نيستند در حق ياران امام حسين عليه السّلام و در توصيف مقام و منزلت و جايگاه بلند آنان سخن گويند ! فرد غير معصوم و ضعيف و ناتوان ، چگونه قادر است در مدح و ستايش و توصيف ، آن گونه كه آنان شايستگى دارند ، حقشان را ادا نمايد ؟ ! بنده به ضعف و ناتوانى خويش اقرار دارم و براى سخن گفتن از جايگاه بلند آنان ، جز پناه جستن به نقل برخى روايات اهل بيت عصمت عليهم السّلام در تعريف و توصيف مقام و منزلت آنان ، راهى نمىيابم . اين بزرگواران آنجا كه سخن از هميارى است ، باوفاترين انسان‌ها ، و از زمان پيدايش دنيا تا پايان آن ، برجسته‌ترين ياران تلقى مىشوند ، مدح و ستايش آنان توسط امام آن‌گاه كه برايشان خطابه ايراد كرد ، اين حقيقت را پرتوافكن ساخت : « اثنى على اللّه أحسن الثناء ، أحمده على السرّاء و الضرّاء ، اللهم إنّى أحمدك على أن اكرمتنا بالنبوّة و جعلت لنا اسماعا و ابصارا و افئدة ، و علّمتنا القرآن ، و فقّهتنا فى الدين ، فاجعلنا لك من الشاكرين . اما بعد : فإنى لا أعلم أصحابا اوفى و لا خيرا من أصحابى ، و لا أهل بيت أبرّ و لا أوصل من أهل بيتى ، فجزاكم اللّه جميعا عنّى خيرا . . . » . « 1 »

--> ( 1 ) . كامل : 4 / 57 ؛ طبرى ، تاريخ : 3 / 315 .